این مقاله را در سل خوانده و نظراتی بر آن دارم.
اصل مقاله را این جا بخوانید.
حالا نظراتی چند :
1 - این که آقای شجریان اشعار را به بهترین وجه نمی خوانند و به طور کلی نحوه ی شعرخوانی ایشان به لحاظ مکتب شناسی چه از بعد موسیقایی و چه از بعد ادبی محل بررسی و ایراد دارد ، مطلبی تازه نیست و البته برخی اهالی آواز که آواز شناس هستند می توانند در این مورد نظر دهند.
۲- آقای شجریان در اکثر آثار آوازی خود ، از تقریبا ۱۰ سال پیش به این سوی ، از شعر تنها به عنوان ابزاری برای " لزوم وجود شعر در آواز " استفاده می کنند و وجوه مفهومی شعر در آثار ایشان بسیار کمرنگ شده است.
۳- دوست عزیزمان توجه داشته باشند که قلم فقط نباید به راه تحسین و تمجید برود . همان طور که وظیفه ی قلم تخریب اشخاص هم نیست . زحماتی که آقای شجریان برای اعتلای آواز ایرانی کشیده است چیزی نیست که کسی بتواند انکار کند . اما شجریان هنرمندی است که تحت مجموعه ای به عنوان موسیقی ایرانی زحمت کشیده و قاعدتا مصالح موسیقی ، به لحاظ علم و اجرا ارجح است بر مصالح اشخاص .
|
+| نوشته شده توسط
حسین علیشاپور در سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388
|